Adenocarcinoom van de dikke darm - De wereld onder de microscoop

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Adenocarcinoom van de dikke darm

Preparaten > Pathologie

Download deze pagina als .pdf , klik hier


Inleiding


Adenocarcinoom¹

De meest voorkomende vorm van kwaadaardige tumoren in de dikke darm (colon) en endeldarm (rectum) zijn adenocarcinomen. Dit zijn tumoren uitgaande van de binnenbekleding (slijmvlies). Wanneer de kwaadaardige tumor gelokaliseerd is in de dikke darm dan wordt dit een coloncarcinoom genoemd. Wanneer de kwaadaardige tumor zich in de endeldarm bevindt wordt dit een rectumcarcinoom genoemd. Het merendeel van de tumoren (50-60%) bij patiënten met darmkanker ontstaat in het laatste gedeelte van dikke darm (het sigmoid) of in de endeldarm. Een duidelijke oorzaak voor het ontstaan van kanker in de dikke darm of endeldarm is meestal niet aan te geven, maar bekend is dat wanneer bij familieleden kanker in de dikke darm of endeldarm  is vastgesteld, er een verhoogd risico kan zijn op het ontstaan van kanker in de dikke darm of endeldarm. Ook wanneer in het verleden bij de patiënt sprake is geweest van darmkanker, is er een verhoogd risico op het opnieuw ontstaan van darmkanker.

Chronische ontstekingsziekten van de darm, zoals de ziekte van Crohn of colitis  ulcerosa, verhogen het risico op het ontstaan van darmkanker. Patiënten met darmkanker hebben meestal weinig specifieke klachten. Vaak is er sprake van een verandering van het ontlastingspatroon  (bijvoorbeeld afwisselend verstopping en diarree) of zit er bloed en/of slijm bij de ontlasting. Ook kan er sprake zijn van loze aandrang. Daarnaast kan een patiënt zich presenteren met klachten passend bij bloedarmoede (zoals vermoeidheid en duizeligheid),  veroorzaakt door onopgemerkt bloedverlies in de ontlasting.

Wanneer het een grote tumor betreft kan er sprake zijn van ‘verstopping’ van de darmen (ileus), wat onder andere leidt tot obstipatie  en buikklachten. Bij dikke darmkanker, wat een kwaadaardige tumor is, kunnen tumorcellen van de oorspronkelijke  tumor losraken. Deze tumorcellen kunnen dan via het bloed en/of de lymfe door het lichaam worden verspreid en zo elders in het lichaam terechtkomen,  waar ze kunnen uitgroeien tot tumoren. Dit zijn uitzaaiingen (zie preparaat metastase ). Bij dikke darmkanker kunnen tumorcellen met name in de lever of in de longen terechtkomen en daar uitgroeien tot tumoren.

 
 
 



Preparaat


Voorjaar 2012 heeft de webmaster een bezoek gebracht aan een pathologisch instituut in Duitsland en daar onderstaande afbeelding gemaakt.
Dit rectum werd als geheel in een emmer met formaldehyde bij het instituut aangeleverd. De Patholoog beoordeelde het gezwel op makroskopisch gebied door het uiterlijk te beschrijven, bepalen van de grootte etcetera. Een groene kleurstof werd aangebracht om later in het preparaat de juiste richting te kunnen bepalen waar het carcinoom zich bevindt. Het gele weefsel is vetweefsel. Het carcinoom bevindt zich in de zwarte stippellijn. In het pathologie-protocol bij een coloncarcinoom is omschreven dat de patholoog minimaal 12 lymfeknopen moet zoeken en histologisch onderzoeken om een goede diagnose van metastasering te kunnen bepalen (wanneer één lymfeklier wordt onderzocht en schoon is bevonden hoeft het nog niet zo te zijn dat alle lymfeklieren schoon zijn en er dus geen metastasering via de lymfe heeft plaats gevonden. Wanneer er twaalf onderzocht worden is de kans op een juiste diagnose veel groter).

 
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu